Bugün misafirlerimize yenidünya (malta eriği) meyvesinden toplarken demirlerin üzerine çıkmam icap etti. Dallarda benim dengemi bozuyordu. Sürekli düşme tehlikesi geçiriyordum. Ben yenidünya toplarken misafirlerle birlikte annemler-babamlar  balkonda, damda yatanların düşme konusu konuşuyormuş.

İşimi bitirdim. Demirden atlamak için uygun yer aradım. En son atlarken bir ALLAHHHHHHHHHH diye bağırarak atladım (huyumdur, biri bana vuracağında, bana birşey yapacağında hep bağırırım ) Elimdeki poşetteki yenidünyalar ezilmesin diye uğraşırken, iki ayağım yere bastıktan sonra dengemi kaybedip düştüm. Biryerim incilmesin diye de yuvarlandım. Herkezinde arkası dönükmüştü. Bir bağırışımı duydular birde poşet ve dal hışırtılarını. Sonra kafalarını çevirdiklerinde yerdeydim.  2 sn sonra baktım, kafam gözüm yarılmış gibi herkez bana baktı. Babam ayağa kalktı hemen, “eyvah çocuk yaralandı hemen hastahaneye götürelim” der gibi Alala noluya dedim. Herkez ayaklandı. Herkezin yüreği ağzına geldi. Ben kalkar yürürüm onlarda sohbete devam eder dedim ama hepsinin suratı bi acayip oldu. Sanki kafam yarılmışta kan görmüşler gibi. Bunları böyle görünce ben kahkahalara boğuldum. Ama 8 kişiden tek gülen bendim. Hepsinin içi iyibir geçmiş, ben hala gülüyodum :D. Dedemde öylebir korkmuşki (yada çok iyi yansıma [efek] vermişim ) git lavobada elini yüzünü yıka istersen dedi. Ozaman  nekadar ciddiye aldıklarını öğrendim
Ve amcamla abim güreşirken ikisi yere çullanınca, küğğt sesi çıktı. Biyerlerini koltuğa vurdular sandım. İşte ozaman bizimkilerin niye içlerinin gittiğini daha iyi anladım.

Neyse ben çok güldüğüm ve bu anımı unutmamak için paylaşayım dedim.(sizde gülün diyede yazdım ama gülmezseniz döt olmıyayım diye yazmıyom)