Televizyonlarda izlenme zaferleri kıran, insanlarımızın geceden izleyip sabah yorumladıkları, bir yarışmacının sonucunun anahabere çıkacak kadar önemli olan yarışma programı Var mısın Yok musun.. Olay gayet basit. Programın Show TV deki adresine girip biraz inceli (more…)

Bugün uzun süredir takmadığım nayk şapkamı taktım ve markete gittim. Genelde şapka takmayı sevmem. Sadece yüzmeye gittiğimde, sahilde otururken filan işe yarıyor. Balığa, pikniğe vs. giderken genelde eski şapkalar takarım (nayk şağkamın fiyakası bozulmasın diye).

Nayk şapkayı 3 yıl önce almıştım. Büyüs hevesle ve ısrarla.. Ozamanlardaki orta okul-lise özentiliğim işte.. Ama zamanla naykı ve Amerikayı tanıdıktan sonra artık naykın bende sıcakkanlılığı (sempatisi) kalmadı. KKTC’nin az gelişmişliği sağolsun dünyada kaliteli tek mal naykta var sanardım. Nayk giymeyince (özellikle ayakkabıda) kendimi ezik hissederdim. Nayk giymek bir gösterge veya ayrıcalık gibi hissetirirdi bana…
(more…)

Küçükken bizimkiler beni birşeyler almaya yolladıklarında yolda parayı yuvarlak yapıp, ucunu azıma soka soka alış-verişe giderdim. Alışkanlık yaptıydı bende. Paranın her türlü pisliği barındırdığını söylerlerdi ama pek dikkate almazdım.

Bide ben küçükken cebsiz “short”larımda, parayı “short”un belimi sıkan lastiğine koyardım. Bigün gene parayı belime sıkıştırdım. Sonra ayakyoluna gittim. Parayı belime sıkıştırdığımı unutmuştum ve tam çişimi yapacaktım ki para kılozetin içine düştü.

Ve o günden sonra anladım ki para gerçekten her türlü pisliği barındırabilirmiş.

Not: Burada da bilimsel araştırma kanıtlı paranın hastalık yapabileceği haberini görebilirsiniz.

Ben küçükken babam çalıştığı işe gireli ve KKTC’de düzeni anca kuralı kısa bir zaman olmuştu. İlkokuldan tutun lisenin başlarına kadar çok ahım şahım bir geçim kaynağımız yoktu. Şimdi şükür normal bir gelir düzeyimiz var.

İyikide çok paramız yokmuştu.

Paramız olsaydı nelerimi öğrenemezdim diye sıralarsak ilk aklıma gelenler;

- Ekmeği yerken son lokmasına kadar yemeyi hatta kırıklarıda toplamayı

(more…)

Serdar Akinan’ın Kan Uykusu Hakkari 1993- 1995 isimli kitabında geçen bir şiir. Şiiri şehit er Zekeriya Gözyuman’ın çantasında bulmuşlar.

Şehitin annesinin anlatımıyla: … On beş gün sonra, bavulunun kör gözünü açtım. Bir şiir var. “Heralde sevdasına mehtup var” dedim. Baktım, “Eğer bir gün şehit (more…)